مردی را میشناسم

اشک هایش را شبانه کنار پنجره اتاقش جاری میکند…

سیگار و فنجان قهوه به دست…

همه را دوست دارد اما خودش تنهـــــاست…

روز ها و شب ها

در انتظار نگـــــــاهی آشنا زنی…

 

 

 

دلم برای یک نفر تنگ است ...

نمیدانم نامش چیست !

نمیدانم چه میکند !

حتی خبری از رنگ چشمهایش هم ندارم !!!

رنگ موهایش هم نمیدانم !

فقط میدانم ...

 

 

ساده هستم

ساده می بینم

ساده می پندارم زندگی را

نمیدانستم جرم می دانند سادگی را

سادگی جرم است و من مجرم ترین مجرم شهرم

ساده می مانم…

ساده میمیرم…

 

زن ها

همه چیزشان را پنهان میکنند

تنهایی را

دلتنگی را

گریه ها را

دوست داشتن را

زن ها

هنگام شکستن صدایشان در نمی آید

درد که دارند به خود نمیپیچند

نهایتا تسکین درد یک زن ....

گریه های یواشکی ست ...

204 

 

 

همان فریاد هایی است که نمی توانم بزنم . . .

همان حرف هایی که یارای گفتن به کسی ندارم . . .

همان دلتنگی هایی که روز به روز پیرم میکند . . .

همان خاطراتیست که نه تکرار می شوند و نه فراموش . . .

همان تنهایی هایی که کسی پُرش نمی کند . . .

هــــمــــان درد هــــایی کــــه درمـــــان نــــــدارند . . .

این سیگار را دوست می دارم . . .

 

ﻧﺼــــــﻒ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﻋـــــﻮﺍﻫﺎ ...

ﺑﺨﺎﻃﺮ " ﺩﻟﺘﻨﮕـــــــــــﯿﻪ "

ﻭﻗﺘﯽ ﺩﻟﺘﻨﮕﺸﯽ ﻭ ﻧﻤﯿﻔﻬﻤﻪ ...

ﯾﺎ ﺍﺯﺵ ﺩﻭﺭﯼ ﻭ ﻫﻤﺶ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ ...

ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﭘﯿﺸﺸﯽ ﯾﺎ ﺗﻮ ﺁﻏﻮﺷﺸﯽ ..

ﺁﺭﻭﻡ ﺁﺭﻭﻣــــــــﯽ ..

ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﯾﺪ ؟...

 

 

نبود... پیدا شد... آشنا شد... دوست شد... مهر شد

... گرم شد... عشق شد... یار شد

... تار شد... بد شد... رد شد... سرد شد... غم شد...

بغض شد... اشك شد... آه شد... دور شد... گم شد.....